fbpx
Օր

2.09.2018

Նունե Վարդումյան | Ինքս իմ առջև, ինքս ինձ հետ

  *** Հեռու, շատ հեռու մեզնից Կար մի միայնակ դղյակ, Կախված էր այն լիալուսնից, Կախված էր միայնակ։ Գալիս էին երկու ուրվական, Դղյակում իրար գտնում, Տիեզերքում անսահման Երազներ էին հյուսում։ Հեռու էր նրանցից Աշխարհը այս պղտորված, Հեռու էին նրանք ստից, Սեր էր նրանց հավերժ տրված։ Անհունության մեծ ծովում Շրջում են երկու ուրվական, Հավերժության ճամփեքում Սեր է…

Մհեր Մինասյան | Խրամատից մինչև տուն

երջին հերթափոխն էր։ Մարտական հերթափոխի մեքենան կանգնում էր արկակոծված  գործարանի մոտ: Թշնամու հենակետերը գերիշխող դիրքում էին: Գործարանը ասես սկուտեղի վրա դրված տորթ լիներ, որի շուրջ շարված պատառաքաղները սպասում էին առիթի մոմի վառվելուն: Գործարանից խրամատ տանող կարճ ճանապարհը ամենաերկարն էր թվում: Ոլորապտույտ խրամատը ձգվում էր դաշտավայրի երկայնքով: Խրամատը այնքան նեղ էր, որ որոշ հատվածներում ուսերս քսվում…